شمارهٔ ۹ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر در حال توصیف حال و هوای خود است. او می‌گوید که در حالی که دیگران مست و شاداب هستند، او در عذابی درونی به سر می‌برد و تاب تحمل شراب را ندارد. شاعر از یک معشوقه یا فردی خواسته که به او نزدیک نشود و از درد و رنج او فاصله گیرد، در حالی که تب و بی‌تابی او هم به نوعی به معشوقه‌اش اشاره می‌کند.