شمارهٔ ۱۳ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گوی دلم در خم چوگان طرب
وی جان و دلم بر سر پیمان طرب
جانم چو ز شوق عارضت در طربست
جسم طربست گوئیا جان طرب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از احساس عمیق شادی و شوق خود نسبت به معشوق صحبت می‌کند. او خود را به گوی در بازی چوگان تشبیه می‌کند، جایی که دل و جانش در حرکت و شادی هستند. این اشعار به زیبایی احساس عشق و سرزندگی را در ارتباط با معشوق بیان می‌کند.