نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۵ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن سرو سخنگو که مه هر جائیست

از مهر جمال خویشتن سودائیست

وان مرغ که شد دیده ی من سقّایش

هندو چه ی بستان هزار آوائیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و دلبستگی به عشق می‌پردازد. شاعر از سرو سخنگویی صحبت می‌کند که در هر جا وجود دارد و از زیبایی خود لذت می‌برد. همچنین به مرغی اشاره می‌کند که مشغول پرواز است و زیبایی‌های بستان را به تصویر می‌کشد. در کل، شعر حال و هوای عشقی و زیبایی طبیعت را به تصویر می‌کشد.