نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۹ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گردون گرهی ز طاق ایوان تو باد

بر سطح فلک عرصه ی میدان تو باد

گر با تو عدو روی بمیدان آرد

چون گوی سرش در خم چوگان تو باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به توصیف زیبایی و قدرت ایوان و میدان مانند فضاهای موجود در عشق و جدال می‌پردازند. در اینجا، طاق ایوان به عنوان نمادی از زیبایی و عظمت یاد می‌شود و دشمنی که در میدان حاضر می‌شود، به اوج قدرت و تسلط شاعر بر او تشبیه شده است. شاعر با استفاده از استعاره‌ها، نشان می‌دهد که چطور می‌تواند بر هر دشمنی غلبه کند، به مانند گوی که در دست یک چوگان‌باز است.