شمارهٔ ۱۲ - فی مرثیة السلطان السعید الشهید ارپه خان و مدح الامیر جلال الدولة و الدین مهدی خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن شاعر به نقد سرنوشت و تقدیر انسانی می‌پردازد و می‌گوید که هیچ کس از چنگال حوادث و مشکلات زندگی نجات نمی‌یابد. او با اشاره به شخصیت‌های تاریخی مانند سکندر و تهمتن، نشان می‌دهد که حتی بزرگ‌ترین قهرمانان نیز از مصائب در امان نیستند. شاعر به ناامیدی و سختی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود تلاش‌ها و افتخارات، سرانجام همه در برابر مرگ و فلاکت بی‌پناه می‌شوند. در نهایت، او به نوشیدن شراب و مستی از زندگی نیز اشاره می‌کند که می‌تواند نشانه‌ای از فراموشی غم‌ها باشد.