شمارهٔ ۳۹ خیام

ماییم که اصل شادی و کان غمیم

سرمایۀ دادیم و نهادِ ستمیم

پَستیم و بُلندیم و کمالیم و کمیم

آیینۀ زنگْ‌ خورده و جام جمیم