شمارهٔ ۴۳ خیام

یک جُرعه مَیِ کهن، ز ملکی نو بِهْ

وز هرچه نه مَی، طریقِ بیرون‌ْشو بِهْ

چرخشت، بِهْ از تختِ فریدون، صد بار

خشتِ سرِ خُم، ز تاجِ کیخسرو بِهْ!