شمارهٔ ۴۵ خیام

تا کی غمِ آن خورَم که دارم یا نه

وین عمر، به خوشدلی گذارم یا نه

پُر کن قدحی باده که معلومم نیست

کین دَم که فرو بَرَم، برآرَم یا نه