رباعی شمارهٔ ۱۱۵ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر به توصیف جامی می‌پردازد که با عقل و اندیشه درست ساخته شده و به زیبایی با بوسه‌های مهر مزین شده است. همچنین اشاره به هنرمندی دارد که این جام لطیف را ساخته و دوباره آن را بر زمین می‌زند، شاید به معنای ناپایداری و زودگذری دنیا باشد.