نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۱۶ خیام

خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خیام اگر ز باده مستی خوش باش

با ماهرخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبت کار جهان نیستی اَست

انگار که نیستی چو هستی خوش باش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، خیام به ما می‌گوید که اگر از شراب مستی و خوشی می‌چشیم، باید از لحظات زندگی لذت ببریم. همچنین اشاره می‌کند که با معشوق یا زیبایی نشستن نیز خوشی دارد. در نهایت، او به این نکته مهم می‌رسد که چون زندگی پایان‌پذیر است و در نهایت به نیستی می‌رسیم، باید در همین حال زندگی را با خوشی و شادی سپری کنیم.