رباعی شمارهٔ ۱۲۸ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم
و اسرار زمانه گفت می‌نتوانم
از بحر تفکرم برآورد خرد
دُرّی که ز بیم سُفت می‌نتوانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر ابراز می‌کند که نمی‌تواند رازهای زندگی و زمانه را بگوید و از عمق تفکرش به درک و خرد برسد. همچنین، به نوعی احساس محدودیت و ناتوانی در بیان و درک این مسائل را نشان می‌دهد.