رباعی شمارهٔ ۱۵۷ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که تمامی چیزهایی که از دنیا به دست می‌آوریم، مانند غذا یا لباس، همگی موقتی و زودگذرند. اگر در تلاش برای به دست آوردن آن‌ها زحمت می‌کشی، معذور خواهی بود، اما باید مراقب باشی که عمر گران‌بهایت را برای چیزهای بی‌ارزش نفروشی و در نظر داشته باشی که باقی چیزها ارزشی ندارند.