رباعی شمارهٔ ۱۷۳ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری
پُر کن قدحی، بخور، به من ده دگری
زان پیش‌تر ای صنم که در رهگذری
خاک من و تو، کوزه کند، کوزه‌گری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره بی‌توجهی به امور بی‌معنی و زودگذر است و شاعر توصیه کرده که آدمی باید وقت خود را صرف شادی و می‌گساری کند زیرا بقیه چیزها نابود می‌شوند و آدمیان مانند دیگران که درگذشته‌اند تبدیل به خاک سفال‌گری می‌شوند.