رباعی شمارهٔ ۳۹ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
فصل گل و طرف جویبار و لب کشت
با یک دو سه اهل و لعبتی حور‌سرشت
پیش آر قدح که باده‌نوشان صبوح
آسوده ز مسجد‌ند و فارغ ز کنشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این فصل، شاعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت در کنار جویبار و کشتزار می‌پردازد و از لذت‌های زندگی، به ویژه نوشیدن باده و خوشگذرانی با دوستان صحبت می‌کند. او از محدودیت‌های مذهبی و دینی فاصله می‌گیرد و به شادابی و آزادی در تلاش برای بهره‌بردن از لحظات زندگی اشاره دارد.