رباعی شمارهٔ ۴۷ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می نوش که عمر جاودانی این است
خود حاصلت از دور جوانی این است
هنگام گل و باده و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به مفهوم لذت‌بردن از زندگی و لحظات شاد اشاره دارد. شاعر با کنایه به عمر جاودانه که برای انسان‌ها شادمان کننده است، به این نکته تأکید می‌کند که زندگی جاودانه حقیقی در واقع از شادی و جوانی حاصل می‌شود. او پیشنهاد می‌کند از زیبایی‌های زندگی لذت ببریم و خوش‌باشیم، زیرا این‌ها نشانه‌هایی از زندگی واقعی هستند.