رباعی شمارهٔ ۷۱ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد؟
چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد؟
گر چشمهٔ زمزمی و گر آب حیات
آخر به دل خاک فروخواهی شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که آدمی تا چه حد تحت تأثیر ظواهر دنیا و زیبایی‌ها قرار می‌گیرد و به دنبال چیزهای ظاهری می‌گردد. او می‌پرسد که چگونه می‌توان به زشتی‌ها و زیبایی‌ها دل بست و در نهایت، هر چه باشد، همه چیز در نهایت به خاک برمی‌گردد. به نوعی، شاعر به عدم ماندگاری دنیا و بی‌فایده بودن وابستگی به آن نکته می‌زند.