رباعی شمارهٔ ۹۲ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند. صبح که می‌رسد، شبنم بر روی گل‌های لاله نشسته و بنفشه‌ها در چمن خم می‌شوند. شاعر از انصاف غنچه‌ای که گلبرک‌هایش را جمع کرده، لذت می‌برد و این تصویر را به زیبایی توصیف می‌کند.