رباعی ۲۷ خیام
خیام نیشابوری / از ازل نوشته [۳۴-۲۶] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون روزی و عمر، بیش و کم نتْوان کرد،
خود را به کم و بیش دُژَم نتْوان کرد
کار من و تو چنانکه رای من و توست
از موم به دست خویش هم نتْوان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر بیان شده است که انسان نمی‌تواند روزها و عمر خود را زیاد یا کم کند. همچنین، نمی‌تواند با دلخوری و ناامیدی به زندگی خود ادامه دهد. کار و سرنوشت ما به انتخاب‌هایمان بستگی دارد و حتی اگر بخواهیم، نمی‌توانیم از آنچه که خودمان با دست‌مان ساخته‌ایم، فرار کنیم.