نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۷۴ خیام

خیام نیشابوری / هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر من ز می مُغانه مستم، هستم

گر کافِر و گَبْر و بت‌پرستم، هستم

هر طایفه‌ای به من گمانی دارد

من زانِ خودم، چنانکه هستم، هستم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که او به خاطر می‌خوردن از شراب مغان مست است و ممکن است مردم او را به دلایل مختلف قضاوت کنند. او می‌گوید که هر گروهی درباره او تصور خاصی دارد، اما او خود را همان‌طور که هست، می‌پذیرد و نیازی به تغییر برای جلب نظر دیگران ندارد.