نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۹۴ خیام

خیام نیشابوری / هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون آمدنم به من نَبُد روز نخست

وین رفتنِ بی‌مراد عَزمی‌ست درست

برخیز و میان ببند ای ساقی چُسْت

کاندوهِ جهان به می فرو خواهم‌ شست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از بی‌معنایی و بی‌هدف بودن زندگی خود سخن می‌گوید و به ناکامی‌هایش اشاره می‌کند. او از ساقی می‌خواهد که جامی بیاورد تا با نوشیدن می، غم و اندوه این جهان را از خود دور کند. به‌طور کلی، ابیات بیانگر احساس ناامیدی و تمایل به رهایی از سختی‌های زندگی هستند.