رباعی ۸۲ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در لحظه‌ی مرگ، وقتی که از امید عمرم محروم شوم، از شما خواهش می‌کنم که به جز شراب هیچ چیزی برای من نیاورید. شاید با بوی شراب دوباره زنده شوم.