رباعی ۱۲۲ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون لاله به نوروز قَدَح گیر به دست
با لالهرخی اگر تو را فرصت هست
مِی نوش به خرمی که این چرخِ کبود
ناگاه تو را چو خاک گرداند پَست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به زیبایی به بهار و نوروز اشاره میکند و از لالهها میگوید. او از خواننده میخواهد که با خوشحالی و خرمی، از زندگی لذت ببرد و در حالی که زمان در حال گذر است، از فرصتها بهرهبرداری کند، زیرا زندگی ناگهان به پایان میرسد و انسان را مانند خاک پست میکند.