نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۱۱۴ خیام

خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هنگام سپیده‌دم خروس سحری

دانی که چرا همی‌کند نوحه‌گری؟

یعنی که نمودند در آیینهٔ صبح

کز عمر، شبی گذشت و تو بی‌خبری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به لحظه سپیده دم اشاره می‌کند که صدای خروس به خاطر فرا رسیدن سحر نوحه‌گری می‌کند. این نوحه‌گری نشان‌دهنده‌ای است که شب به پایان رسیده و عمر یک شب گذشته است، در حالی که انسان‌ها از آن بی‌خبرند. در واقع، شاعر در تلاش است تا به اهمیت زمان و آگاهی از گذر آن اشاره کند.