رباعی ۱۲۵ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در دایرهِٔ سپهرِ ناپیدا غور
مِی نوش به خوشدلی که دوْر است به جور
نوبت چو به دوْرِ تو رَسَد آه مکن
جامیست که جمله را چشانند به دوْر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت شادی و لذتبردن از زندگی اشاره میکند. او میگوید در دنیای ناشناخته، با خوشدلی بنوشیم زیرا زندگی پر از مشکلات است. زمانی که نوبت به ما میرسد، نباید آه بکشیم، چرا که زندگی مانند جامی است که همه را در نوبت خود میچشاند و باید از آن بهرهبرداری کرد.