نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۱۲۴ خیام

خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

برخیز و مخور غمِ جهانِ گُذران

خوش باش و دمی به شادمانی گذران

در طَبْعِ جهان اگر وفایی بودی

نوبت به تو خود نیامدی از دگران!

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ما می‌خواهد که از غم‌های دنیا فاصله بگیریم و لحظاتی را به شادمانی و خوشی بگذرانیم. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر دنیا وفایی داشت، نوبت به ما دیگران نمی‌رسید. پس بهتر است به جای نگرانی، از لحظات زندگی لذت ببریم.