رباعی ۱۳۹ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آز
تا زو طلبم واسطهٔ عمرِ دراز
لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز:
«می خور که بدین جهان نمی‌آیی باز!»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به کوزه‌ای لب زده و از آن آب می‌نوشد، تا زندگی طولانی‌تری را طلب کند. کوزه با او در راز و رمز صحبت می‌کند و به او می‌گوید که باید بنوشد، زیرا زندگی در این دنیا فرصتی است که دوباره تکرار نخواهد شد.