نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۱۴۰ خیام

خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش

با لاله‌رخی اگر نشستی، خوش باش

چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست

انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، خیام به لذت‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر از شراب نوشی و زیبایی لذت می‌بری، خوش باش. چون در نهایت، سرنوشت همه ما مرگ و نیستی است. پس بهتر است در لحظات زندگی از آنچه داریم، بهره ببریم و خوشحال باشیم.