شمارهٔ ۱۳۸ خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی دلتنگی و غم ناشی از جدایی و عشق بیان شده است. شاعر از آرزوهای نادانسته‌ای سخن می‌گوید که دست و دلش را به سوی بلا می‌کشاند. او به دیگران هشدار می‌دهد که از زیبایی‌ها غافل نشوند و به عواقب آن فکر کنند. همچنین شاعر امیدوار است که حتی اگر به خاک پای محبوب بیفتد، عشق او همچنان در دلش زنده خواهد ماند و سرانجام بر مشکلات غلبه خواهد کرد. در نهایت، او تصریح می‌کند که عشق و محبت همیشه بر دل می‌نشیند و گمشده‌اش را به یاد خواهد داشت.