شمارهٔ ۱۶۴ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
خطت صحیفهٔ مه را نقاب مشگین کرد
عجب خطی ست که هرکس که دید تحسین کرد
همین بس است نشان قبول دعوت من
که چون دعای تو گفتم فرشته آمین کرد
هزار شکر که قسّام رزق روز ازل
مرا ز خوان محبّت وظیفه تعیین کرد
بیا که طوطیِ جان را غرض حدیث تو بود
هرآنچه در پسِ آیینه عشق تلقین کرد
کنون ز تلخی هجران چه غم خیالی را
که کام جان ز حدیث لب تو شیرین کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی خط محبوبش صحبت می‌کند و آن را با نقاب مشکی تشبیه می‌کند که تحسین برانگیز است. او می‌گوید که دعای محبوب باعث شده فرشته آمین بگوید و شکر می‌گذارد که رزق او از محبت و دعوت محبوب تعیین شده است. شاعر همچنین اشاره می‌کند که هدف او از بیان این شعر، یادآوری زیبایی‌های عشق و محبوب است و به تلخی‌های جدایی توجهی ندارد، زیرا صحبت‌های محبوبش برای روحش شیرینی به ارمغان آورده است.