شمارهٔ ۱۸۹ - استقبال از کمال خجندی خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و ناکامی است. شاعر اظهار می‌کند که در زیبایی چمن، مثل زیبایی معشوقه‌اش دیده نمی‌شود و از خجالت به او نگاه نمی‌کند. او نتوانسته است جانش را در زلف معشوقه‌اش معامله کند و اشک‌هایش را به خاطر معشوقه‌اش می‌ریزد، اما او تا به حال به او نگفته که چقدر او را می‌خواهد و حتی به او نگاه نکرده است. شاعر همچنین به خاطرات شیرین و امیدهایی که داشته اشاره می‌کند، اما در نهایت از ناامیدی و بی‌وفایی معشوقه‌اش سخن می‌گوید.