شمارهٔ ۲۳۴ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
مرا بی‌تو راحت الم می‌نماید
وگر شادمانی‌ست غم می‌نماید
سفالِ سگانِ گدایانِ کویت
به چشمم به از جام جم می‌نماید
خیال دهانت به شهر وجودم
طریقی ز ملک عدم می‌نماید
خجل شد مه نو ز ابروی شوخت
به مردم از آن روی کم می‌نماید
خیالی به جور از تو رخ برنتابد
که در عشق ثابت‌قدم می‌نماید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس تنهایی و بی‌تابی شاعر است که بدون معشوقش آرامش ندارد. او حتی شادی را نیز غم‌انگیز می‌بیند و زیبایی‌های دنیا برایش به اندازهٔ عشق محبوبش ارزش ندارد. شاعر با اشاره به خیالی از معشوق، نشان می‌دهد که این خیال در زندگی‌اش عمیق و ماندگار است. در نهایت، او به جذابیت و قدرت معشوقش در قلبش اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی و پایدار، هیچگاه از یاد نمی‌رود.