شمارهٔ ۳۷ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
با سگت یاری مرا کارِ خود است
هرکسی را کار با یارِ خود است
عاشقی کردم فتادم در بلا
مبتلا هرکس ز کردار خود است
گفتمش سرو از هواداران توست
گفت ما را او هوادار خود است
من ز حیرت رفتم از دست و هنوز
سروِ من مغرور رفتار خود است
طوطی طبع خیالی را مدام
در دهن شکّر ز گفتار خود است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به مفهوم وابستگی هر فرد به یار و کار خود اشاره می‌کند. او به عشق و مشکلاتی که به دلیل عشق به وجود می‌آید، اشاره می‌کند و می‌گوید هر کسی عواقب کارهای خود را تجربه می‌کند. همچنین به خیالات و رفتارهای خودخواهانه‌ای که باعث مغرور شدن انسان‌ها می‌شود، اشاره دارد. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که هر کس باید بار عواطف و کردار خود را به دوش بکشد.