شمارهٔ ۳۷۷ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
وصل جمشید طلب تا که به جامی برسی
همره خضر درآ تا به مقامی برسی
آن زمان پی به سراپرده مقصود بری
که در این ره به تمامی، به تمامی برسی
سوسن از دست زبان داد سرِ خوش به باد
تو نگهدار زبان را که به کامی برسی
گر سر و برگ قد دلکش طوبی داری
سعی آن کن که به شمشاد خرامی برسی
وقت آن است خیالی که به عزم ره عشق
ترک ناموس بگیری و به نامی برسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به جستجوی عمیق و تلاش برای رسیدن به یک مقام والای معنوی و عشقی اشاره دارد. شاعر به خواننده توصیه می‌کند تا با پیروی از راهنمایی‌های خرد (خضر) به هدف خود برسد. او همچنین به زیبایی و لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که برای دستیابی به هدف واقعی، باید از محدودیت‌ها و ناموس‌های دنیوی گذشت و به عشق و آگاهی عمیق‌تری دست یافت. در کل، این اشعار به اهمیت تلاش و پشتکار در مسیر عشق و حقیقت اشاره دارند.