شمارهٔ ۴۵ خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توفیق و هدایت در مسیر عشق و تحقیق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که در این بادیه هستیم، توفیق ازل همراهمان است و دل‌مان از گنج تحقیق پر است. او می‌گوید که ما اکنون در جمع محبان نیستیم و این مکان، مدت‌هاست که جای ماست. همچنین به زیبایی گل‌ها و درختان اشاره می‌کند و می‌گوید اگر نتوانیم زیبایی‌ها را ببینیم، تقصیر از بینش ماست. شاعر با تأکید بر اهمیت عشق، می‌افزاید که حتی اگر همه آب حیات در دنیا باشد، خاک عشق راه ماست. در نهایت، او به خیالی اشاره می‌کند که شاید از نظر افتاده باشد، اما همواره نشانه‌هایی از قدرت شاهانه خود را در همه جا می‌بیند.