شمارهٔ ۴۶ خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از راهیابی و درک معنویات سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که انسان با سیر و سلوک می‌تواند از گمراهی خارج شود و به مقام‌های بلند دست یابد. او از گل می‌خواهد تا از پرنده سحر بپرسد که این خوشبختی چگونه به دست آمده است. شاعر تأکید می‌کند که باید انسان دست از خودخواهی بردارد و در پی فیض و رحمت الهی باشد، زیرا هر چیزی که انسان در جستجوی آن است، با دل خالص و دعا به دست خواهد آمد.