شمارهٔ ۱۰۱۲ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به معشوق می‌گوید که چرا به بندگان و غریبان بی‌نوا توجهی نمی‌کند و به جای محبت به دوستان، به آنها جفا می‌ورزد. او از معشوق می‌خواهد که اگر از آن دهان کام می‌گیرد، علت مضایقه‌اش با دیگران چیست. همچنین می‌گوید که او نو پادشاه است و او فقط یک گداست، پس چرا به حال او توجه نمی‌کند. شاعر به ناامیدی از وعده‌های معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به دل بیچاره‌اش توجه کند. در نهایت، او از کمال دل خود می‌گوید و اینکه هنوز معشوق به وصال نزدیک نشده است.