شمارهٔ ۱۰۱۹ کمال خجندی
کمال خجندی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
درین ره هرچه جویی آن بیابی
بجو نقدی که ناگاهان بیابی
بکوی او دلی گم کن که آنجا
یکی دل گم کنی صد جان بیابی
به جان گر طالب یک درد باشی
طلب ناکرده صد درمان بیابی
گری بر خویش چون ابر بهاران
که سر سبزی ازین باران بیابی
شب وصل آن همه خندان لبی ها
چو شمع از دیدهٔ گریان بیابی
دگر از یافتن سیری ندانی
چنین گنجی اگر پنهان بیابی
کمال بر هر زمانی باید او را
هنوزش همچنان جویان بیابی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به جستجوی دل و معنای عمیق زندگی اشاره دارد. او می‌گوید که هرچه در این راه جستجو کنی، به آن دست خواهی یافت. اگر به دنبال حقیقت و عشق باشی، می‌توانی در جستجوی دل، جان‌های زیادی بیابی. همچنین، اشک ریختن و احساس غم می‌تواند به رشد روحی منجر شود. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچگاه از جستجو برای کمال و گنج‌های پنهان خسته نشوید، زیرا همواره باید به دنبال حقیقت و معانی عمیق‌تر زندگی بود.