شمارهٔ ۱۰۲۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج ناشی از جدایی و عدم وفاداری معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که دلش به خاطر جفا و بی‌وفایی معشوق سوخته است. شاعر می‌پرسد چرا معشوق اینگونه دل او را آتش زد و چگونه عشق او باعث سوختن دیگران نیز شده است. او به انتظار معشوق نشسته و این انتظار نیز او را می‌سوزاند. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که عشق واقعی و کمال از دل دور شده و خدا می‌داند این سردی و سوختن کجا به وجود آمده است.