شمارهٔ ۱۰۲۸ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دلتنگی و رنج خود می‌گوید و کنایه به عشق و محبوب دارد. او از محبوبش می‌خواهد که به او مرهمی برای جراحت‌های دلش بدهد و از او آبی برای رفع تشنگی‌اش فراهم کند. شاعر به زیبایی‌های محبوب اشاره می‌کند و نسبت به محبت و پذیرش او احساس کمبود دارد. او همچنین به اهمیت و جایگاه خود در دل محبوب اشاره می‌کند و از او تقاضا می‌کند که بیشتر به او توجه کند. در نهایت، شاعر با احساس ناامیدی از وضعیت خود، از محبوب می‌خواهد که توجه بیشتری به او داشته باشد.