شمارهٔ ۱۰۳۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و شوق شاعر نسبت به معشوقش است. شاعر به اهمیت و عمق این احساس اشاره می‌کند و می‌گوید سال‌هاست که از عشق سخن می‌گوید و هنوز هم حکایت‌هایش باقی مانده است. او به زیبایی ابرو و غمزۀ معشوقش اشاره می‌کند و نگران است که این زیبایی باعث درد و رنجش شود. شاعر به مجالس خوشی که خالی از مدعیان است اشاره می‌کند و به لذت‌های عشق در خلوت می‌اندیشد. در نهایت، او تأکید می‌کند که تمام زیبایی‌ها و نشانه‌های عشق، در دیوان کمال ثبت شده و نشان می‌دهد که عشق چیزی فراتر از نوشته‌هاست.