شمارهٔ ۱۱ کمال خجندی
کمال خجندی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
این چه مجلس چه بهشت این چه مقام است اینجا
عمر باقی رخ ساقی لب جام است اینجا
دولتی کز همه بگذشت ازین درنگذشت
شادئی کز همه بگریخت غلام است اینجا
چون در آیی به طربخانه ما با غم دل
همه گویند مخور غم که حرام است اینجا
ما ورای فلکیم از بر ما گر بروی
برو آهسته که جام و لب بام است اینجا
نیست در مجلس ما پیشگه و صف نعال
شاه و درویش ندانند کدام است اینجا
چو صف عود همه سوخته و گرم رویم
بجز از زاهد افسرده که خام است اینجا
چند پرسی چه مقام است کمال اینکه تراست
این مقامی که نه منزل نه مقام است اینجا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف یک مجلس خوشی و شادی می‌پردازد که در آن نه تنها مقام و رتبه اجتماعی اهمیت ندارد، بلکه همه برابری دارند و در کنار هم در حال لذت بردن هستند. شاعر به زیبایی و شادابی این مکان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که غم و اندوه جایی در این مجلس ندارد. همچنین، اشاره می‌شود که افرادی چون زاهدان که خود را جدی می‌گیرند، در اینجا و در چنین فضایی بی‌معنی هستند. در نهایت، شاعر می‌گوید که این مقام نه منزل و نه مقام خاصی است، بلکه جایگاه والایی از شادی و آزادی است.