شمارهٔ ۱۳۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس عمیق عشق و درد ناشی از آن صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشق بهحدی عمیق و سوزان است که عقل و دل را بی‌قرار و بی‌سکون کرده است. همچنین به وصف زیبایی‌های معشوق می‌پردازد و اشاره می‌کند که عشق به معشوق باعث جنون عقل می‌شود. شاعر در نهایت به کمال و حکمت عشق که می‌تواند از معشوق آموخت را می‌ستاید.