شمارهٔ ۱۴۲ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان اهمیت علم و عمل در زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که این علم تنها با عمل معنا پیدا می‌کند و در نتیجه، علم خالی از عمل هیچ ارزشی ندارد. همچنین به نمادهای کیهان‌شناسی مانند کفش خضر و عصای موسی اشاره می‌کند که به کار و تلاش نیاز دارند. او نشان می‌دهد که اگر اندیشه‌ای در این باره وجود ندارد، لازم نیست به آن فکر کرد. شاعر از گذر از آب و کوه می‌گذرد و به این نکته اشاره می‌کند که معاد یا حقیقت در کوه‌ها یا چیزهای ظاهری نیست، بلکه اسرار خداوند در دل این غزل نهفته است. در واقع، او به دنبال عمق معانی و حقیقت در زندگی است.