شمارهٔ ۱۵۱ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر درباره عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. دل او به خاطر زلف و خال معشوق آشفته است و او را به خانه‌اش نمی‌برد. راز عشقش آشکار شده و هیچکس نمی‌تواند راز دلش را بفهمد. شاعر می‌گوید که تنها به خاطر معشوق است که دلش در بند است و به نسیم گلستان فکر می‌کند. همچنین به اهمیت و زیبایی معشوق در زندگی‌اش اشاره می‌کند و از فراق و غم دوری معشوق شکایت دارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که عشق و زیبایی تنها چیزهایی هستند که برای او باقی مانده‌اند و از عشق می‌گوید که او را به کمال رسانده است.