شمارهٔ ۱۵۲ کمال خجندی
کمال خجندی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت
خاصیت خاک سر کوی تو مرا ساخت
فربه ترم از خوردن غمهای تو هر روز
بنگر که چگونه غم روی تو مرا ساخت
زین پیش نمی ساخت مرا هیچ هوائی
اکنون هوس روی نکوی تو مرا ساخت
چون شربت تلخی که به رنجور بسازد
هنگام سنم نندی خون تو مرا ساخت
بدمستی شوخان چو قدیم است ضروری است
با چشم خوش عربده جوی تو مرا ساخت
هریک سر موی تو چو از ناز مرا سوخت
بایست به هر یک سر موی تو مرا ساخت
بگذشت کمال از سر جان در طلب تو
صد شکر که باری تک و پوی تو مرا ساخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره تأثیر عمیق و شگفت‌انگیز عشق و زیبایی محبوب بر روح و جان شاعر است. شاعر از بوی محبوب سخن می‌گوید که زندگی‌اش را احیا کرده و او را به زیباترین شکل ممکن ساخته است. او بیان می‌کند که غم عشق باعث رشد و فربه‌تر شدن او شده و به یادآوری هیجان و اشتیاقش نسبت به محبوب می‌پردازد. همه و همه نشان‌دهنده قدرت عشق و زیبایی معشوق بر وجود شاعر است. در نهایت، شاعر از وجود محبوب و تأثیر عمیق او بر زندگی‌اش قدردانی می‌کند.