نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۹ کمال خجندی

کمال خجندی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

سرو ما را قد و بالایی خوش است

دیدن آن گل تماشایی خوش است

تا رخش بینیم گو بالا نمای

از آنکه به دیدن به بالایی خوش است

از سر ما پای او شد کوفته

کوفتن صوفی چنین پایی خوش است

سری لب چشمش اشارت می کند

کآنچه بادامی است حلوایی خوش است

از سر سوداییان خالی مباد

سایه زلفش که سودایی خوش است

کشتن ما گرچه او را آرزوست

آرزوی او تمنایی خوش است

گر رود سر هم مرو از جا کمال

پای بر جایی چنین جایی خوش است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و محبت است. شاعر به قد و بالای محبوب اشاره می‌کند و از تماشای او لذت می‌برد. او به زیبایی و جذابیت چهره محبوب و تأثیر آن بر دل و جانش می‌پردازد. همچنین به اهمیت سایه زلف محبوب و آرزوهای عاشقانه اشاره می‌کند، حتی اگر این آرزوها به درد و رنج منجر شود. در نهایت، شاعر بر لذت‌بردن از عشق و زیبایی‌های آن تأکید می‌کند.