شمارهٔ ۲۰۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غمت را دارم و شادی من همین است. آزادی من هم از همین وضعیت است. دل من از بیداد تو خراب شده و در ویرانی، آبادی‌ام همین است. دیگر بیداد نکنم، چون تو گفتی. شادی من از تو و محبتت است. چشمت به من نگاهی تازه آموخته است و این شاگردی است. وقتی از من می‌پرسی دلی چرا صید کردم، نمی‌دانم چه بگویم، چرا که این حال صیادی است. برای پیشرفت، خودت را نیک بساز و سپس ادامه بده، چون اینجا راه سختی است.