شمارهٔ ۲۱۴ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان درد و لذت عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر محبوبی در زندگی باشد، حتی وجود رقیبان هم نمی‌تواند غمگین‌کننده باشد. او همچنین بیان می‌کند که برای حل درد عشق، نیازی به گفت‌وگو با دیگران نیست؛ زیرا محبوب خود مانند طبیب است. شاعر به گل و بلبل اشاره می‌کند و می‌گوید که ناله و غم عشق نباید درخت ناز را اذیت کند. همچنین او از عشق به عنوان حالتی می‌گوید که کسی که به آن دچار شده، نمی‌تواند دیگران را نصیحت کند. شاعر به تاثیری که عشق بر روح انسان می‌گذارد اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر در دنیا چیزهای گرانبهایی وجود نداشته باشد، عشق خودش گوهری ارزشمند است. در نهایت، از وصل و نزدیکی به محبوب به عنوان منبع کمال و کامل شدن یاد می‌کند.