شمارهٔ ۲۲۲ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کم شدن ارادت معشوق به خود سخن می‌گوید و از این موضوع غمگین است. او معتقد است که هر روز باید ارادتش افزایش یابد. همچنین، به تأثیر وجود معشوق بر زندگی‌اش اشاره کرده و از او می‌خواهد که دوباره به او توجه کند. شاعر دلایل رنج و درد خود را می‌گوید و از معشوق می‌پرسد چرا رفتار عاطفی‌اش را تغییر داده است. در نهایت، او درخواست می‌کند که معشوق به نیازهای مریدانش پاسخ دهد و آنها را یاری کند.