شمارهٔ ۲۳۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل به توصیف عشق و احساسات عمیق شاعر اشاره دارد. شاعر می‌گوید که کسی که لذت بوسیدن لب‌هایت را تجربه کرده، حتماً عمرش پر از خوشی است. کسی که شیرینی عشق را چشیده، تلخی مرگ را احساس نمی‌کند. او نمی‌تواند از تابی که محبوبش از او می‌گیرد، ناراضی باشد، چرا که این حق اوست. شاعر به خاطر حس غیرت و عشقش، نمی‌خواهد بوی نسیم را از دیگران بشنود، چون این احساسات تنها مربوط به معشوقش است. او همچنین به شدت از کمبود وصال با محبوبش نالان است و دلی دیوانه از زیبایی‌های او را در اشعارش به تصویر می‌کشد. شاعر از محبوبش می‌خواهد که التیامی به درد و شوق جانش در عشق بزند.